پرینت

قابل توجه علاقمندان به حضور در اردوی جهادی «چین»

20160603 084202

دست روی دستت گذاشتن، آبادانی به ارمغان نمی آورد، چنین شد که ندای قلبمان، قوت دستهایمان را به توان

قدرت پاهایمان رساند و ضرب در اراده دل‌هایمان کرد تا بگردیم دنبال جایی که با هر آنچه در چنته داریم شاید

بتوان قدمی برایش برداشت... و «ان تنصروالله ینصرکم و یثبت اقدامکم» شد ملکه ذهنمان...


باید عازم شویم، اما اینبار کجا...؟ گفتند چهارمحال و بختیاری، که حتی زیبایی سرزمینش و قناعت مردمانش

مانع هویدایی محرومیت هایش نمی شود...

شاید چهارمحال و بخیاری بخش زیادی از نقشه را به خود اختصاص نداده ولی در همین گستره ی محدود، دیدن

همزمان کویر و دشت و کوهستان کار چندان سختی نیست. خلاصه اینکه اگر مثل ما دلت از غبار تهران گرفته

باشد و هوس خرامیدن در دل خنکایی سرسبز و رؤیایی به سرت زده باشد ، تب چهارمحال بختیاری و لاله های

واژگونش دامن تو را هم خواهد گرفت!

و حالا اینجا، موگوئی...

گويی اينجا قطعه اي ازيك سرزمين قطبی است كه خورشيد، زورش به آب كردن يخ ها نمی رسد!

 

موگوئی...

دهستاني هست كه نيمی از سال را در يخبندان و محاصره برف سپری می كند و براستی آدم‌هایش در برابر

شرايط سخت طبيعی، با بيماری و مشكلات بهداشتی چگونه دست و پنجه نرم می كنند؟

در شهرستان كوهرنگ، از دهستان موگوئی به عنوان زندان یخی یاد می کنند.

روستاهای پراكنده دهستان موگوئی در شيب كوه‌ها و در گردنه های سخت گذر، خود به خود با كاستی هايی

بسيار در امر رفت و آمد روبه رو هست، اما به هنگام بارش برف كه ارتفاع آن، گاه به ۴ متر می رسد، محدوديت

ها بجایی می رسد كه حتی با هلي كوپتر هم نمی توان به ياری ساكنان روستاها شتافت. به همین دلیل

است كه بين پنج تا شش ماه از سال دهستان موگويی در یرف و یخ محصور شده و به حال خود رها مي شود.

ارتفاع برف درگردنه عسل كشان اين محور حتی به شش متر نیز میرسد!

وجود گل و لای بسيار در جاده موجب شده خودروهای حمل مسافر مانند مينی بوس در گل و لای گير کنند و

نتوانند مسافران را به مقصد برسانند و همين مهم موجب می شود بسياری از روستاييان با پای پياده با وجود

برف و سرما بقيه مسير را طی کنند.

خانه های روستاهای اين منطقه از سنگ، گل و چوب جنگلی ساخته شده و زندگی در اين خانه ها در فصل

زمستان با وجود برف و سرما بسيار سخت است.

بيمارشدن در موگويی، یک فاجعه است چرا که راهی برای اعزام بيمار نيست و مریض شدن یعنی تحمل اجباری

درد و رنج.

در ادامه از بین روستاهای این دهستان به تشریح روستای چین می پردازیم. به امید آنکه در اردوی جهادی

تابستان، به همت شما جهادگران عرصه بهداشت و درمان، اندکی از درد و رنج مردم ساکن در روستاهای

دهستان موگویی بکاهیم.

و اما «چین» ...

روستای چین واقع در 85کیلومتری شهرستان کوهرنگ و 125 کیلومتری شهرستان اليگودرز به عنوان آخرین

روستای قابل تردد دهستان موگویی به شمار می رود. به دلیل ناهموار بودن جاده هاي منطقه به طور تقریبی 5

ساعت نیاز است تا از مسير كوهرنگ به اين روستا رسيد. این روستا دارای 120 نفر جمعیت بوده و شغل مردم

همچون سایر روستاها دامپروری می باشد كه صرفاً جهت امرار معاش جزئی خانواده هاست.

این روستا یکی از روستاهای بسیار محروم و فقیرنشین که به نظر می رسد مردم استان چهار محال و بختیاری

نیزآشنایی زیادی با روستای چین نداشته باشند و این روستا برای آنها نا شناخته باشد.و مردم آن با سخت

ترین مشکلات وناچیزترین امکانات دست و پنجه نرم می کنند.

این روستا محصور شده در میان برف است مردم این روستا با وجود این سختیها و با کمترین و ناچیزترین امکانات

همچنان به کار و تلاش ادامه میدهند و در مقابل سختی ها مقاومت میکنند و جاده اين روستا در فصل زمستان

از مسير كوهرنگ مسدود مي باشد.

در دنیای امروز کودکان شهرنشین، تلویزون را کنار گذاشته اند و دیگر برایشان جذابیتی ندارد وبه سمت تکنولوژی

های جدید پیش رفته اند، اما این در حالی است که کودکان این روستا هنوز نمی دانند تلویزیون چیست و شاید

برایشان تلویزیون همان صندوق جادویی معنا بدهد.

خانه های این روستا ازسنگ، گل و درختان جنگلی ساخته شده و مردم این روستا سرمای سخت زمستان

کوهرنگ را با کمترین امکانات می گذرانند.

این روستا دارای یک مدرسه ابتدایی با ۳۵ دانش آموز پسر و دختر است.

مردم این روستا در هنگام بیماری باید با پای پیاده ۲۷ کیلومتر را طی کنند تا به نزدیک ترین مرکز بهداشت که در

روستای خویه است برسند.

در ادامه گزارش تصویری از شناسایی و ارزیابی این مناطق جهت اردوی تابستان تقدیمتان میگردد.

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد